En ja, daar plukt ze in haar huidige werk nog steeds de vruchten van. Maar de grootste verbinding met mensen ontstond door te gaan zingen in het klassieke studentenkoor. Sterker nog, afgelopen zomer vonden er mede op haar initiatief twee unieke uitwisselingsconcerten plaats tussen het koor van de Universität zu Köln en het Utrechts Studenten Koor en Orkest.
Laten we beginnen bij je studie. Waarom een master Duits Recht?
‘Dat was om twee redenen een bewuste keuze na mijn studie Rechten in Nederland. Ik was al eens een half jaar in Wenen geweest en wilde langere tijd naar het buitenland. Om de tijd te hebben om er echte vriendschappen op te bouwen. En het leven over de grens echt te kunnen leven. Wat velen verder niet weten is dat het Duitse Recht de basis vormt van het hedendaagse recht in veel verschillende landen wereldwijd. Zo is het Nederlandse recht er voor een deel van afgeleid en het is ook de basis van bijvoorbeeld het recht in bijvoorbeeld Griekenland, Brazilië en China. Wat ik er in mijn master over leerde komt nu heel goed van pas in mijn werk als PhD-onderzoeker. Ik onderzoek momenteel de internationale verschillen in de regulering van crowdfunding. De wettelijke regels en ook de investeringscultuur verschillen nogal per land.’
Maar goed, je ging dus bij het grote en het kamerkoor van de Keulse universiteit.
‘Precies, en ook dat deed ik heel bewust. Ik zong in Nederland al in het Utrechts Studenten Koor en Orkest. En ik speel piano. Via de klassieke muziek wilde ik nieuwe mensen leren kennen en vriendschappen opbouwen. Nou, dat is meer dan gelukt! Naast de verbinding die samen repeteren en zingen met zich meebrengt, waren ook de borrels, de etentjes en de avondjes stappen ontzettend gezellig. Tijdens een van die momenten ontstond het idee om een uitwisseling te organiseren tussen het Duitse en het Nederlandse koor.’
Hoe kwam het idee van een korenuitwisseling tot leven?
‘Vanuit Keulen heb ik de dirigent van het Utrechts Studenten Koor en Orkest daarover gemaild. Die was meteen enthousiast. Hij was in de zomer al bij een concert van het Keulse studentenkoor en -orkest geweest. En zijn Duitse collega had het idee voor een tournee naar Utrecht al vaker geopperd. Toen ging het leven. Er kwam een commissie met gedreven en ervaren organisatoren, waarin ik de voorzitter ‘uitwisseling’ was. Corona gooide nog wel even roet in het eten, maar het idee hebben we warm gehouden. Er moest van alles geregeld worden, want het ging om in totaal zo’n tweehonderd zangers en honderd muzikanten. Uiteindelijk hebben we na flink puzzelen voor iedereen accommodatie - bij mensen thuis en in hostels – geregeld. En ook een plek waar we met zo’n grote groep konden repeteren, twee prachtige zalen om de concerten uit te voeren en natuurlijk al het andere regelwerk en de promotie van de concerten.’